♥ 小田田俱樂部

ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက ဒီကိုလာလည္သြားတဲ့ မိုးေကာင္းသူ သူငယ္ခ်င္းပါ၊ အၿမဲတမ္း ၿပံဳးရႊင္ေနတတ္ၿပီး အၿမဲတမ္း ဗိုက္ဆာေနတတ္တဲ့အတြက္ အၿမဲတမ္း လံုးကစ္ကစ္ေလး ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

အဲဒီညက သူတို႔နဲ႔ အသား အ႐ုိး အဖန္ရည္ (ဘာ့ကြတ္ေတ 肉骨茶 ကို လွပေခ်ာေမြ႔စြာ ျမန္မာမႈ ျပဳလိုက္ျခင္း) ဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွာ ေတြ႔ျဖစ္ပါတယ္၊ ေတာ္ေတာ့္ကို နာမည္ႀကီးတဲ့ဆိုင္ပါ၊ Founder 發起人 လို႔ ေခၚပါတယ္၊ လိပ္စာက 347 , Balestier Road ပါ။ တန္းစီၿပီး စားရတယ္၊ နံရံေတြေပၚမွာ လာစားသြားဖူးတဲ့ နာမည္ႀကီး၊ နာမည္လတ္၊ နာမည္ေသး လူပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ဆိုင္ရွင္နဲ႔ တြဲ႐ုိက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ အျပည့္ပါပဲ။ အမွန္တိုင္း ဝန္ခံရရင္ေတာ့ ဒီက ဘာ့ကြတ္ေတေတြကို သိပ္အႀကိဳက္ႀကီး မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီကဟာ မႀကိဳက္ရေအာင္ ဘယ္ကဟာ ႀကိဳက္လို႔လဲကြ လို႔ ေမးလာရင္လည္း ေျဖစရာ အေျဖမရွိျပန္ဘူး၊ ျဖစ္ႏိုင္တာက က်ေနာ္ကိုက ဘာ့ကြတ္ေတ မႀကိဳက္တာပါပဲ။ င႐ုတ္ေကာင္း အရသာ ျပင္းလြန္းတယ္၊ အိမ္နံပါတ္ ၂၀၈၊ ရန္ကုန္လမ္းေပၚက 黃亞細 လည္း အတူတူပဲ၊ လူႀကိဳက္မ်ားတာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ဆန္းေနတယ္။

က်ေနာ္က ေနာက္ဆံုးမွေရာက္သြားေတာ့ သူတို႔ေစာင့္ေနရမွာကို အားနာတာနဲ႔ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ စားလိုက္တယ္၊ လိုက္ပြဲလည္း ထပ္ယူမေနေတာ့ပဲ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္၊ လူရွစ္ေယာက္ ဘတ္စ္ကားစီးၿပီး တိုပါး႐ုိး စင္ထရယ္နားကို သြားျဖစ္တယ္၊ ဒူးရင္းသီးနဲ႔ မင္းကြတ္သီးကို စင္ႀကီးေရွ႕က အဝိုင္းနားမွာ ထိုင္စားၾကတယ္။ ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာျဖစ္ၾကတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ အေနာက္နားမွာ တႃပြစ္ႃပြစ္ ထိုင္နမ္းေနတဲ့ အပၸနားတို႔ စံုတြဲကို ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ၾကည့္ျဖစ္ၾကတယ္၊ အဲဒီစံုတြဲ စကားေျပာတဲ့အခါ ေခါင္းမခါရျခင္း အေၾကာင္းရင္းကို အတည္အေပါက္ ထိုင္ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကတယ္ (သီရိလကၤာကမို႔လို႔ ေခါင္းမခါတာျဖစ္မယ္ ဆိုတဲ့ ကြန္ကလူးရွင္း ရလာပါတယ္)။ ေနာက္ၿပီး မင္းကြတ္သီးကို အခြံမခြာပဲ အထဲမွာ ဘယ္ႏွမႊာရွိသလဲ ဆိုတာကိုလည္း က်ေနာ့္ တသက္နဲ႔တကိုယ္ အဲဒီညမွပဲ သိခဲ့ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဒီကို အလည္ေရာက္ေနတဲ့ မႏၲေလးသူပါ၊ အဲဒီညမွာပဲ ျပန္ဆံုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ ေဆြးေနတယ္လို႔ ထင္ရပါတယ္။

--
အင္း၊ အခ်ဳပ္ဆိုရရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ ညေလးတည ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ေပါ႔ကြယ္။
--
久違的阿田前幾天從廣州過來玩，約在「發起人」肉骨茶跟他們見面。不好意思讓大家等很久，一方面又不怎麼喜歡吃肉骨茶，我只吃了一碗飯而已。總覺得我在這邊吃過的肉骨茶胡椒味都太濃了，搞不懂為啥還是有那麼多人喜歡吃。

說到阿田，她還是跟以前一樣一點都沒變；滿面笑容，很有喜感。當晚還跟德美，老侯等老友們相遇（沒想到瓦城的 မငယ္ 也在這），吃完飯到大巴窟捷運站附近商圈走走，她們買了榴槤跟山竹，大伙邊吃邊聊，不知不覺聊到很晚。

嗯，又是說再見的時刻了，不知何時才能真的「再見」。