新關仔角 Gurney Drive
ဂါးေနးဒ႐ိုက္ဗ္ (Gurney Drive) လို႔ ေခၚတဲ့ ကမ္းစပ္ေနရာကို ပထမေန႔မွာတင္ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ မူလ ကနဦး အစီအစဥ္အရ အဲဒီကို ဒုတိယရက္မွ သြားမလို႔ပါပဲ၊ ဒါေပမဲ့ “မည္သို႔ ျဖစ္သြားသည္ မသိ” ေပါ႔ကြယ္၊ ပထမေန႔မွာတင္ ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ ဘတ္စ္ကားစီးသြားလိုက္တယ္။
名香泰 Ming Xiang Tai
ဂါးေနးဒ႐ုိက္ဗ္ မသြားခင္ အျဖစ္အပ်က္ေတြကေတာ့ အားလံုးသိတဲ့အတိုင္း ေလဆိပ္ကေန 401A ဘတ္စ္ကားနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲဝင္တယ္၊ Tune ဟိုတယ္မွာ ၂ ရင္းဂစ္ေပးၿပီး အထုပ္အပ္တယ္၊ ညေန ၂ နာရီမွ check in လုပ္လို႔ ရတဲ့အတြက္ အျပင္ထြက္ၿပီး ေန႔လည္စာ နဲ႔ သြားေရစာ စားျဖစ္တယ္။ ေန႔လည္စာ ကိုေတာ့ အရမ္းဆာေနလို႔ ဓာတ္ပံု မ႐ိုက္ျဖစ္ဘူး၊ ဗိုက္ထဲ အစာဝင္သြားေတာ့မွ တဆက္တည္း စားျဖစ္ခဲ့တဲ့ သြားေရစာေတြကို စိတ္ေအး လက္ေအး ႐ိုက္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အလံုးေလးေတြက ဘဲဥအငန္ရဲ႕ ဥအႏွစ္ကို ဌာပနာၿပီး ပဲႏွစ္အခ်ဳိရယ္ မုန္႔ခြံရယ္ အုပ္ထားတဲ့ တ႐ုတ္ စားစရာတမ်ဳိးပါ၊ ႂကြပ္ရြရြေလး၊ အေတာ္စားေကာင္းတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေစ်းက မဆိုစေလာက္ ႀကီးတယ္၊ တစ္လံုး ၁.၂၀ ရင္းဂစ္ပါ။ ညာဖက္က ကုန္သြားရွာတဲ့ ရွမ္းလို တိုဖူးေနာင္း ေခၚတဲ့ သၾကားရည္ အမည္း (brown sugar) ေလာင္းထားတဲ့ တိုဖူးတံုး ပူေႏြးေႏြးကိုေတာ့ ၁.၅၀ ေပးရပါတယ္၊ အဲဒါေတာ့ တန္ပါတယ္။
光大 Komtar
Komtar ဆိုတာက ပီနန္ရဲ႕ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ ေနရာပါ၊ အဲ၊ ပီနန္ အစည္ကားဆံုး George Town ၿမိဳ႕ရဲ႕ အလယ္ေခါင္လို႔ ေျပာရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။ အဲဒီမွာ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ႀကီး ရွိတယ္၊ အဲဒီကေန 304 စီးၿပီး သြားတာပါ။ ႀကံဳတုန္း ပီနန္မွာ ဘတ္စ္ကားစီးတဲ့အေၾကာင္း နည္းနည္းေျပာလိုပါတယ္။ Rapid Penang ကားေတြကိုပဲ က်ေနာ္တို႔ စီးခဲ့တာပါ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ကာ အဲဒီကားေတြက စကၤာပူမွာ ဆြဲေနတဲ့ ကားႀကီးေတြလိုပဲ သစ္လည္းသစ္၊ ႀကီးလည္း ႀကီးပါတယ္၊ ISO ဘယ္ေလာက္ ဆိုလား ရထားတဲ့ ပီနန္ရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ ဘတ္စ္ကား ကုမၸဏီပါ။ ေနာက္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားသား မွန္ရင္ ရင္းဂစ္ ၂၀ ေပးၿပီး rapid passport ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလး ဝယ္လို႔ရတယ္၊ အဲဒါျပၿပီး ၇ ရက္အတြင္း အႀကိမ္အေရအတြက္ အကန္႔အသတ္မရွိ စီးႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ေလဆိပ္မွာပဲ ဝယ္ခဲ့တာပါ၊ ၿမိဳ႕ထဲဝင္တဲ့ 401A ကိုလည္း အဲဒါျပၿပီး စီးခဲ့တာေပါ႔။
Rapid passport ကို ႏိုင္ငံျခားသားပဲ ဝယ္ခြင့္ရွိတာ အေပၚမွာ ေရးခဲ့တယ္၊ အဲဒီအတြက္ ဝယ္တဲ့အခါ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပရပါတယ္၊ အေရာင္းဝန္ထမ္း အဘိုးႀကီးက စာအုပ္ႀကီးေပၚမွာ ဇိမ္ေျပနေျပ ေရးမွတ္တယ္၊ ဇိမ္ေျပနေျပ လို႔ေျပာတာက တကယ့္ကို ဇိမ္နဲ႔ဗ်၊ ေနာက္မွာ ဝယ္မယ့္သူေတြ တန္းစီေနတာလည္း ဂ႐ုမစိုက္ဘူး၊ ခရီးသည္ ပါ႔စ္ပို႔ကို ေဘးခ်၊ အျပင္ထြက္ၿပီး ဘတ္စ္ကား ဒ႐ုိင္ဗာနဲ႔ ေလဝင္ပစ္ခ်င္ ပစ္လိုက္ေသးတာ။ မေလးရွားက လုပ္ပံု ကိုင္ပံုေတြကို ေရာက္ဖူးသူတိုင္း သိမွာပါ။ အေပၚပံုက ေလဆိပ္ အထြက္ေပါက္နားက Rapid Penang ေကာင္တာအေရွ႕မွာ ႐ုိက္ထားတာပါ၊ rapid passport နဲ႔ ပံုစံတူ အရြယ္အစား အမ်ားႀကီး ခ်ဲ႕ထားတဲ့ စာအုပ္ႀကီးပါ၊ ေကာင္တာကို မွီၿပီး ေထာင္ထားတယ္၊ တကယ့္လက္မွတ္က အိတ္ေထာင္ထဲ ေခါက္ထည့္လို႔ရတဲ့ အရြယ္ေလးပါ။
Tune Hotel
ေပသီးေလေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ က်ားေလေၾကာင္း Tiger Airways နဲ႔ သြားျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္ဟာ တည္းခိုဖို႔ စဥ္းစားရတဲ့အခါ ႏွပ္ခ်ီးဟိုတယ္ပဲ ေရြးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဘတ္ဂ်က္ဟိုတယ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Tune ဟိုတယ္ကို ေရြးခဲ့တာပါ။ သူက Air Asia ေလာင္းရိပ္ေအာက္က ဟိုတယ္ျဖစ္ၿပီး မေလးရွားနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ဟိုတယ္ ၇ ခု ထဲက တစ္ခုပါ။ ဟိုတယ္နာမည္ကို ဘတ္ဂ်က္ေလေၾကာင္း အဲေအးရွားရဲ႕ စာလံုး font အတိုင္း ေရးထားပါတယ္၊ အေရာင္ကိုလည္း အဲေအးရွားလိုပဲ အနီ အျဖဴ စပ္ၾကား ျခယ္ထားတယ္။ ေနရာက 100 Burmah Road ပါ၊ ဟုတ္တယ္၊ ဗမာလမ္းေပါ႔။ စကားမစပ္၊ George Town ရဲ႕ လမ္းနာမည္ အေတာ္မ်ားမ်ားက အေရွ႕ေတာင္အာရွ ၿမိဳ႕နာမည္ေတြနဲ႔ ေပးထားတယ္၊ ဗမာလမ္း အနီးတဝိုက္မွာ ထားဝယ္လမ္း၊ ရန္ကုန္လမ္း စသျဖင့္ ရွိပါတယ္။ အထူး ေျပာစရာတစ္ခုက Burmah ရဲ႕ အသံထြက္ပါ၊ အိႏၵိယတို႔ တ႐ုတ္တို႔က “ဘားရ္မား” လို႔ ထြက္ၾကေပမယ့္ မေလးေတြ အားလံုးနီးပါး “ဘူးမား” လို႔ ထြက္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ လမ္းေမးတဲ့အခါ ႏွစ္မ်ဳိးစလံုး ေမးရတတ္တယ္၊ ဘားရ္မား မသိရင္ ဘူးမား ကိုေတာ့ သိၾကတာပဲ၊ ဘူးမား ေမးလိုက္လို႔ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္း ျဖစ္ေနရင္ ဘားရ္မား ပစ္လိုက္၊ ေဩာ္ ဆိုၿပီး ဘယ္လို ဘယ္လို သြားရတယ္ ေျပာျပလိမ့္မယ္။ မေလးတစ္ေယာက္ကို ဘားရ္မား လို႔ မဖတ္ဘူးလား ေမးၾကည့္ေတာ့ ဘားရ္မား နဲ႔ ဘူးမား အတူတူပဲ တဲ့ဗ်ာ၊ စိတ္ညစ္စရာ မေကာင္းဘားရ္လား၊ အဲေလ၊ မေကာင္းဘူးလား။
廉價 Budget
ေခတ္ႀကီးက မေကာင္းေတာ့ ခရီးသြားေတြ ေပသီးေခါက္ၾကတာ နည္းနည္းလြန္လာတယ္။ ေပသီး ေစ်းကြက္အတြက္ ဟိုတယ္ေတြလည္း ေပသီးလိုက္က်ရတယ္။ Tune Hotel ကလည္း ဘတ္ဂ်က္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေရာင္းသလိုပဲ အကုန္ ခြဲေရာင္းတာဗ်၊ သဘက္၊ ဆပ္ျပာ၊ ေလးေအးစက္၊ ဆံပင္မႈတ္စက္၊ အင္တာနက္ စတဲ့ မသံုးမျဖစ္ မဟုတ္တာေတြ အကုန္လံုး ခြဲထုတ္လိုက္တယ္၊ လိုတာဝယ္၊ မလိုတာ မဝယ္နဲ႔။ အဲဒါေတြ ဘာမွ မဝယ္ရင္ ကုတင္၊ ေခါင္းအံုး၊ ေစာင္၊ ပန္ကာ၊ အိမ္သာ စတာေတြေတာ့ ရသေပါ႔ဗ်ာ။ က်ေနာ္က အလုပ္ကို ေန႔တိုင္းနီးပါး vpn နဲ႔ ဝင္ေနရေတာ့ အင္တာနက္ ၂၄ နာရီစာကို ၁၂ ရင္းဂစ္နဲ႔ ဝယ္လိုက္ရတယ္၊ သဘက္နဲ႔ ဆပ္ျပာကိုလည္း တစ္စံု ၅ ရင္းဂစ္နဲ႔ ဝယ္လိုက္တယ္၊ အဲယားကြန္းလည္း ၂၄ နာရီစာ ဝယ္တယ္၊ ၂၁ ရင္းဂစ္ပါ၊ ၁ ရင္းဂစ္ ေပးရတဲ့ ဆံပင္မႈတ္စက္ကိုေတာ့ ဝယ္မေနပါဘူး။ ဒီဟိုတယ္က ဒီႏွစ္ ဧၿပီလ ကမွ ဖြင့္တာဆိုေတာ့ ပစၥည္းေတြ၊ အသံုးအေဆာင္ေတြ အားလံုးလိုလို အသစ္နီးပါးပါပဲ။ အင္း၊ အေပၚမွာ ေရးထားသလို ဝယ္လိုက္တာ သံုးညအိပ္ကို တစ္ေယာက္ ရင္းဂစ္ ၉၀ ေလာက္ သြားက်တယ္၊ ဆိုေတာ့ စလံုး ၄၀ ေတာင္ မက်ဘူး၊ မတန္ဘူးလား ေျပာ၊ ခုခ်က္ခ်င္း ေျပာ။ (အိပ္တာေတာင္ လွဲအိပ္ ထိုင္အိပ္ ရပ္အိပ္ ဆိုၿပီး ခြဲမေရာင္းလို႔၊ ႏို႔မို႔ဆို ပိုသက္သာမွာ)
網路 Internet
တကယ္တမ္း ဟိုတယ္ရဲ႕ ဒုတိယထပ္ ခ်က္ကင္လုပ္ရတဲ့ ေကာင္တာရဲ႕ တဖက္ျခမ္းမွာ ကြန္ျပဴတာ ၄ လံုး ရွိပါတယ္၊ ဟိုတယ္မွာ တည္းခိုသူတိုင္း အခမဲ့ သံုးခြင့္ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခါသံုးရင္ နာရီဝက္ပဲ ရပါတယ္၊ ေကာင္တာက account နဲ႔ password တစ္စံု ေပးတယ္၊ အဲဒါက မိနစ္ ၃၀ စာပဲ၊ အခ်ိန္ျပည့္တာနဲ႔ သူ႔အလိုလို ျပတ္သြားလိမ့္မယ္။ မ်က္ႏွာ မပူမခ်င္း account နဲ႔ password အသစ္ ထပ္ေတာင္းလို႔ ရပါတယ္၊ ဝန္ထမ္းေတြက ဆက္ဆံေရး ေကာင္းပါတယ္။ ဒီမွာ သတိထားရမွာက အဲဒီ account နဲ႔ password ပါ၊ က်ေနာ္ ၂၄ နာရီစာ ဝယ္ထားတယ္ ဆိုပါစို႔၊ စသံုးၿပီး ၂၄ နာရီ မျပည့္ေသးေပမယ့္ account နဲ႔ password ေပ်ာက္သြားရင္ ေကာင္တာက ထပ္မေပးေတာ့ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ က်ပန္း အကၡရာနဲ႔ ဂဏန္းေတြ အတြဲလိုက္ကို ခ်ေရးထားရင္ ေရးထား၊ မေရးထားရင္ ကြန္ျပဴတာကို မွတ္ထားခိုင္းပါ။ ေနာက္တခ်က္က အင္တာနက္ speed ပါ၊ သံုးတဲ့အခ်ိန္ေပၚ လံုးလံုး မူတည္ပါတယ္၊ ည ၈ နာရီ ၉ နာရီ ေလာက္ကစၿပီး သန္းေခါင္ ၁၂ နာရီေလာက္ထိ အေတာ္ ေႏွးတတ္တယ္၊ သံုးတဲ့သူမ်ားၿပီး bandwidth ကို share လုပ္ရလို႔ပါပဲ၊ မဟုတ္မဟတ္ မနက္ ၇ နာရီ လို အခ်ိန္မ်ဳိး ထသံုးရင္ အိုေကပါတယ္။ ေစာေစာထတဲ့ ငွက္ေတြအတြက္ စားစရာ ပိုးေကာင္ ရွိေနတတ္တာ သိပ္မွန္ပါတယ္ (သတိ၊ ဇြဲနပဲႀကီးစြာျဖင့္ ေစာေစာထေသာ္လည္း ငွက္အစားခံရန္ ေစာေစာထမိေသာ ပိုးေကာင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္၊ သင္သည္ ငွက္ေလာ၊ ပိုးေကာင္ေလာ)။
--
ဆက္ပါဦးမည္ ေဒၚလွၾကည္။
名香泰 Ming Xiang Tai
ဂါးေနးဒ႐ုိက္ဗ္ မသြားခင္ အျဖစ္အပ်က္ေတြကေတာ့ အားလံုးသိတဲ့အတိုင္း ေလဆိပ္ကေန 401A ဘတ္စ္ကားနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲဝင္တယ္၊ Tune ဟိုတယ္မွာ ၂ ရင္းဂစ္ေပးၿပီး အထုပ္အပ္တယ္၊ ညေန ၂ နာရီမွ check in လုပ္လို႔ ရတဲ့အတြက္ အျပင္ထြက္ၿပီး ေန႔လည္စာ နဲ႔ သြားေရစာ စားျဖစ္တယ္။ ေန႔လည္စာ ကိုေတာ့ အရမ္းဆာေနလို႔ ဓာတ္ပံု မ႐ိုက္ျဖစ္ဘူး၊ ဗိုက္ထဲ အစာဝင္သြားေတာ့မွ တဆက္တည္း စားျဖစ္ခဲ့တဲ့ သြားေရစာေတြကို စိတ္ေအး လက္ေအး ႐ိုက္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ အလံုးေလးေတြက ဘဲဥအငန္ရဲ႕ ဥအႏွစ္ကို ဌာပနာၿပီး ပဲႏွစ္အခ်ဳိရယ္ မုန္႔ခြံရယ္ အုပ္ထားတဲ့ တ႐ုတ္ စားစရာတမ်ဳိးပါ၊ ႂကြပ္ရြရြေလး၊ အေတာ္စားေကာင္းတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေစ်းက မဆိုစေလာက္ ႀကီးတယ္၊ တစ္လံုး ၁.၂၀ ရင္းဂစ္ပါ။ ညာဖက္က ကုန္သြားရွာတဲ့ ရွမ္းလို တိုဖူးေနာင္း ေခၚတဲ့ သၾကားရည္ အမည္း (brown sugar) ေလာင္းထားတဲ့ တိုဖူးတံုး ပူေႏြးေႏြးကိုေတာ့ ၁.၅၀ ေပးရပါတယ္၊ အဲဒါေတာ့ တန္ပါတယ္။
光大 Komtar
Komtar ဆိုတာက ပီနန္ရဲ႕ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္ ေနရာပါ၊ အဲ၊ ပီနန္ အစည္ကားဆံုး George Town ၿမိဳ႕ရဲ႕ အလယ္ေခါင္လို႔ ေျပာရင္ ပိုမွန္လိမ့္မယ္။ အဲဒီမွာ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ႀကီး ရွိတယ္၊ အဲဒီကေန 304 စီးၿပီး သြားတာပါ။ ႀကံဳတုန္း ပီနန္မွာ ဘတ္စ္ကားစီးတဲ့အေၾကာင္း နည္းနည္းေျပာလိုပါတယ္။ Rapid Penang ကားေတြကိုပဲ က်ေနာ္တို႔ စီးခဲ့တာပါ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ကာ အဲဒီကားေတြက စကၤာပူမွာ ဆြဲေနတဲ့ ကားႀကီးေတြလိုပဲ သစ္လည္းသစ္၊ ႀကီးလည္း ႀကီးပါတယ္၊ ISO ဘယ္ေလာက္ ဆိုလား ရထားတဲ့ ပီနန္ရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ ဘတ္စ္ကား ကုမၸဏီပါ။ ေနာက္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားသား မွန္ရင္ ရင္းဂစ္ ၂၀ ေပးၿပီး rapid passport ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလး ဝယ္လို႔ရတယ္၊ အဲဒါျပၿပီး ၇ ရက္အတြင္း အႀကိမ္အေရအတြက္ အကန္႔အသတ္မရွိ စီးႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က ေလဆိပ္မွာပဲ ဝယ္ခဲ့တာပါ၊ ၿမိဳ႕ထဲဝင္တဲ့ 401A ကိုလည္း အဲဒါျပၿပီး စီးခဲ့တာေပါ႔။
Rapid passport ကို ႏိုင္ငံျခားသားပဲ ဝယ္ခြင့္ရွိတာ အေပၚမွာ ေရးခဲ့တယ္၊ အဲဒီအတြက္ ဝယ္တဲ့အခါ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ျပရပါတယ္၊ အေရာင္းဝန္ထမ္း အဘိုးႀကီးက စာအုပ္ႀကီးေပၚမွာ ဇိမ္ေျပနေျပ ေရးမွတ္တယ္၊ ဇိမ္ေျပနေျပ လို႔ေျပာတာက တကယ့္ကို ဇိမ္နဲ႔ဗ်၊ ေနာက္မွာ ဝယ္မယ့္သူေတြ တန္းစီေနတာလည္း ဂ႐ုမစိုက္ဘူး၊ ခရီးသည္ ပါ႔စ္ပို႔ကို ေဘးခ်၊ အျပင္ထြက္ၿပီး ဘတ္စ္ကား ဒ႐ုိင္ဗာနဲ႔ ေလဝင္ပစ္ခ်င္ ပစ္လိုက္ေသးတာ။ မေလးရွားက လုပ္ပံု ကိုင္ပံုေတြကို ေရာက္ဖူးသူတိုင္း သိမွာပါ။ အေပၚပံုက ေလဆိပ္ အထြက္ေပါက္နားက Rapid Penang ေကာင္တာအေရွ႕မွာ ႐ုိက္ထားတာပါ၊ rapid passport နဲ႔ ပံုစံတူ အရြယ္အစား အမ်ားႀကီး ခ်ဲ႕ထားတဲ့ စာအုပ္ႀကီးပါ၊ ေကာင္တာကို မွီၿပီး ေထာင္ထားတယ္၊ တကယ့္လက္မွတ္က အိတ္ေထာင္ထဲ ေခါက္ထည့္လို႔ရတဲ့ အရြယ္ေလးပါ။
Tune Hotel
ေပသီးေလေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ က်ားေလေၾကာင္း Tiger Airways နဲ႔ သြားျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္ဟာ တည္းခိုဖို႔ စဥ္းစားရတဲ့အခါ ႏွပ္ခ်ီးဟိုတယ္ပဲ ေရြးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဘတ္ဂ်က္ဟိုတယ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Tune ဟိုတယ္ကို ေရြးခဲ့တာပါ။ သူက Air Asia ေလာင္းရိပ္ေအာက္က ဟိုတယ္ျဖစ္ၿပီး မေလးရွားနဲ႔ အင္ဒိုနီးရွားမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ဟိုတယ္ ၇ ခု ထဲက တစ္ခုပါ။ ဟိုတယ္နာမည္ကို ဘတ္ဂ်က္ေလေၾကာင္း အဲေအးရွားရဲ႕ စာလံုး font အတိုင္း ေရးထားပါတယ္၊ အေရာင္ကိုလည္း အဲေအးရွားလိုပဲ အနီ အျဖဴ စပ္ၾကား ျခယ္ထားတယ္။ ေနရာက 100 Burmah Road ပါ၊ ဟုတ္တယ္၊ ဗမာလမ္းေပါ႔။ စကားမစပ္၊ George Town ရဲ႕ လမ္းနာမည္ အေတာ္မ်ားမ်ားက အေရွ႕ေတာင္အာရွ ၿမိဳ႕နာမည္ေတြနဲ႔ ေပးထားတယ္၊ ဗမာလမ္း အနီးတဝိုက္မွာ ထားဝယ္လမ္း၊ ရန္ကုန္လမ္း စသျဖင့္ ရွိပါတယ္။ အထူး ေျပာစရာတစ္ခုက Burmah ရဲ႕ အသံထြက္ပါ၊ အိႏၵိယတို႔ တ႐ုတ္တို႔က “ဘားရ္မား” လို႔ ထြက္ၾကေပမယ့္ မေလးေတြ အားလံုးနီးပါး “ဘူးမား” လို႔ ထြက္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ လမ္းေမးတဲ့အခါ ႏွစ္မ်ဳိးစလံုး ေမးရတတ္တယ္၊ ဘားရ္မား မသိရင္ ဘူးမား ကိုေတာ့ သိၾကတာပဲ၊ ဘူးမား ေမးလိုက္လို႔ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္း ျဖစ္ေနရင္ ဘားရ္မား ပစ္လိုက္၊ ေဩာ္ ဆိုၿပီး ဘယ္လို ဘယ္လို သြားရတယ္ ေျပာျပလိမ့္မယ္။ မေလးတစ္ေယာက္ကို ဘားရ္မား လို႔ မဖတ္ဘူးလား ေမးၾကည့္ေတာ့ ဘားရ္မား နဲ႔ ဘူးမား အတူတူပဲ တဲ့ဗ်ာ၊ စိတ္ညစ္စရာ မေကာင္းဘားရ္လား၊ အဲေလ၊ မေကာင္းဘူးလား။
廉價 Budget
ေခတ္ႀကီးက မေကာင္းေတာ့ ခရီးသြားေတြ ေပသီးေခါက္ၾကတာ နည္းနည္းလြန္လာတယ္။ ေပသီး ေစ်းကြက္အတြက္ ဟိုတယ္ေတြလည္း ေပသီးလိုက္က်ရတယ္။ Tune Hotel ကလည္း ဘတ္ဂ်က္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ေရာင္းသလိုပဲ အကုန္ ခြဲေရာင္းတာဗ်၊ သဘက္၊ ဆပ္ျပာ၊ ေလးေအးစက္၊ ဆံပင္မႈတ္စက္၊ အင္တာနက္ စတဲ့ မသံုးမျဖစ္ မဟုတ္တာေတြ အကုန္လံုး ခြဲထုတ္လိုက္တယ္၊ လိုတာဝယ္၊ မလိုတာ မဝယ္နဲ႔။ အဲဒါေတြ ဘာမွ မဝယ္ရင္ ကုတင္၊ ေခါင္းအံုး၊ ေစာင္၊ ပန္ကာ၊ အိမ္သာ စတာေတြေတာ့ ရသေပါ႔ဗ်ာ။ က်ေနာ္က အလုပ္ကို ေန႔တိုင္းနီးပါး vpn နဲ႔ ဝင္ေနရေတာ့ အင္တာနက္ ၂၄ နာရီစာကို ၁၂ ရင္းဂစ္နဲ႔ ဝယ္လိုက္ရတယ္၊ သဘက္နဲ႔ ဆပ္ျပာကိုလည္း တစ္စံု ၅ ရင္းဂစ္နဲ႔ ဝယ္လိုက္တယ္၊ အဲယားကြန္းလည္း ၂၄ နာရီစာ ဝယ္တယ္၊ ၂၁ ရင္းဂစ္ပါ၊ ၁ ရင္းဂစ္ ေပးရတဲ့ ဆံပင္မႈတ္စက္ကိုေတာ့ ဝယ္မေနပါဘူး။ ဒီဟိုတယ္က ဒီႏွစ္ ဧၿပီလ ကမွ ဖြင့္တာဆိုေတာ့ ပစၥည္းေတြ၊ အသံုးအေဆာင္ေတြ အားလံုးလိုလို အသစ္နီးပါးပါပဲ။ အင္း၊ အေပၚမွာ ေရးထားသလို ဝယ္လိုက္တာ သံုးညအိပ္ကို တစ္ေယာက္ ရင္းဂစ္ ၉၀ ေလာက္ သြားက်တယ္၊ ဆိုေတာ့ စလံုး ၄၀ ေတာင္ မက်ဘူး၊ မတန္ဘူးလား ေျပာ၊ ခုခ်က္ခ်င္း ေျပာ။ (အိပ္တာေတာင္ လွဲအိပ္ ထိုင္အိပ္ ရပ္အိပ္ ဆိုၿပီး ခြဲမေရာင္းလို႔၊ ႏို႔မို႔ဆို ပိုသက္သာမွာ)
網路 Internet
တကယ္တမ္း ဟိုတယ္ရဲ႕ ဒုတိယထပ္ ခ်က္ကင္လုပ္ရတဲ့ ေကာင္တာရဲ႕ တဖက္ျခမ္းမွာ ကြန္ျပဴတာ ၄ လံုး ရွိပါတယ္၊ ဟိုတယ္မွာ တည္းခိုသူတိုင္း အခမဲ့ သံုးခြင့္ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခါသံုးရင္ နာရီဝက္ပဲ ရပါတယ္၊ ေကာင္တာက account နဲ႔ password တစ္စံု ေပးတယ္၊ အဲဒါက မိနစ္ ၃၀ စာပဲ၊ အခ်ိန္ျပည့္တာနဲ႔ သူ႔အလိုလို ျပတ္သြားလိမ့္မယ္။ မ်က္ႏွာ မပူမခ်င္း account နဲ႔ password အသစ္ ထပ္ေတာင္းလို႔ ရပါတယ္၊ ဝန္ထမ္းေတြက ဆက္ဆံေရး ေကာင္းပါတယ္။ ဒီမွာ သတိထားရမွာက အဲဒီ account နဲ႔ password ပါ၊ က်ေနာ္ ၂၄ နာရီစာ ဝယ္ထားတယ္ ဆိုပါစို႔၊ စသံုးၿပီး ၂၄ နာရီ မျပည့္ေသးေပမယ့္ account နဲ႔ password ေပ်ာက္သြားရင္ ေကာင္တာက ထပ္မေပးေတာ့ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီ က်ပန္း အကၡရာနဲ႔ ဂဏန္းေတြ အတြဲလိုက္ကို ခ်ေရးထားရင္ ေရးထား၊ မေရးထားရင္ ကြန္ျပဴတာကို မွတ္ထားခိုင္းပါ။ ေနာက္တခ်က္က အင္တာနက္ speed ပါ၊ သံုးတဲ့အခ်ိန္ေပၚ လံုးလံုး မူတည္ပါတယ္၊ ည ၈ နာရီ ၉ နာရီ ေလာက္ကစၿပီး သန္းေခါင္ ၁၂ နာရီေလာက္ထိ အေတာ္ ေႏွးတတ္တယ္၊ သံုးတဲ့သူမ်ားၿပီး bandwidth ကို share လုပ္ရလို႔ပါပဲ၊ မဟုတ္မဟတ္ မနက္ ၇ နာရီ လို အခ်ိန္မ်ဳိး ထသံုးရင္ အိုေကပါတယ္။ ေစာေစာထတဲ့ ငွက္ေတြအတြက္ စားစရာ ပိုးေကာင္ ရွိေနတတ္တာ သိပ္မွန္ပါတယ္ (သတိ၊ ဇြဲနပဲႀကီးစြာျဖင့္ ေစာေစာထေသာ္လည္း ငွက္အစားခံရန္ ေစာေစာထမိေသာ ပိုးေကာင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္၊ သင္သည္ ငွက္ေလာ၊ ပိုးေကာင္ေလာ)။
--
ဆက္ပါဦးမည္ ေဒၚလွၾကည္။
Posts
Post a Comment
အေပၚက form ထဲမွာ ျမန္မာစာ႐ုိက္မရသူမ်ား ဒီမွာ႐ုိက္ၿပီး ကူးထည့္ႏိုင္ပါတယ္။11 comments:
ဒါေတာ႕ရွင္လြန္းလြန္းၿပီ။
အိုး လွလိုက္တာ တကယ္လွတာပဲ
ရင္သပ္႐ႈေမာ အံံ့ၾသဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ.............
အဲလိုေျပာေစခ်င္လို႔ကို မမ kom ကလည္း..
ကမ္းစပ္ကေလးကလွလုိက္တာ။
အစ ပ်ိဳးတုန္း ပဲရွိေသးသကိုး။
ဆက္ေရးပါဦး ေဒၚသက္ၿပံုး
ပံု
ေစာင့္ေမွ်ာ္ဖတ္ရႈ ေဒၚသက္စု
ဒါ ပိတ္သတ္ကို မေလးမစားလုပ္လုိက္တာပဲ။
ေက်နပ္တ့ဲအထိ မုန္႔လုိက္ေကၽြး။
ကမ္းစပ္တဲ့..
ဘာစာမွလဲ မပါဘူး..
ဒါပဲလားး..
ပ်ဳိးေနတုန္းရွိတာ။
ကြန္.. ဒါပ်ဳိးေနတုန္းရွိတာပါ။
မ်ဳိး.. ဒါဆိုညီမေလးမွန္ပါတယ္။
ဘြိဳက္.. ဟာ.. ေက်နပ္လိုက္ပါ၊ ေက်နပ္လိုက္ပါ၊ ေက်နပ္လိုက္ၾကပါ။
ေပါက္.. စာ၂ေၾကာင္းတိတိေရးထားတယ္ေလ၊ ေသခ်ာမဖတ္ဘူး.. ဟင္း။
ခပ္ျမင့္ျမင့္.. ဘယ္သြားမလဲ ေမာင္ေရခဲ ဘုရားပြဲကိုလွည္းနဲ႔ဆို။
၀ုတ္၏ မုန္႕ေကြ်းရမယ္ ဒါ ပုရိသတ္ကုိ စာေကာ္တာ
သြားေရစာလား သားေရစာလာ။
တုိ႕ဟုးူတံုးပူပူေနြးေနြးသၿကားမပါ သူမ်ားအတင္းေက်ြးလို႕စားဘူးတယ္ မၿကိဳက္ပါ။ ခ်ိဳလဲမခ်ိဳ. ေပါ႕တယ္။
မေလးရွားမွာလား.......သိတာေပါ႕။ သိတ္ေအးေဆးတာ
က်ြန္ေတာ္က မနက္ကုိ အလုပ္ကို vpn နဲ႕ေန႕တုိင္းဝင္ေနရေတာ႕ဆုိတဲ႕စကားကုိ နားေထာင္ၿပီးတဲ႕အခါ default setting တက္ထားသလိုဘဲကုိမဆာလကို ၿဖတ္ကနဲသတိရလုိက္တယ္။
သူရန္ကုန္သြားလို႕ေလဆိပ္ ကိုလိုက္ပိဳ႕ရင္ အလုပ္က ဖံုးေတြ လာတတ္တယ္။သူက သိတ္အေရးႀကိးတဲ႕ဟန္တဲ႕ုိင္ၿပီးေၿဖတတ္တယ္။ ရန္ကုန္ မွာလဲ အလုပ္က ဖံုးေတါ လုိက္လာလုိ႕ စိတ္ညစ္တယ္ေၿပာေသးတယ္။ မယံုပါဘူး သူ႕ရံဳးက လူေတြကုါ ကုိ ဖံုးဆက္ခုိင္းထားတာၿဖစ္မယ္။ ဒီအခ်ိန္ေတါ ငါ႕ကိုဆက္ဆုိၿပီး.. ၿပီးမွ လူေရွ႕သူေရွ႕မွာ အိုက္တင္နဲ႕ကိုင္။ ၿပီးမွ သိတ္အလုပ္မ်ားတဲ႕အုိက္တင္ ယူတာမ်ိဳး ………….သတိရမိေသးတယ္။
သဘက္နဲ႕ဆပ္ၿပာလဲယူသြားသင္႕ပါတယ္။ တုိ႕သာဆုိ ဖေယာင္းတုိင္နဲ႕မီးၿခစ္ေတာင္ယူသြားဦးမွာ။
သ့ု့ုညအိပ္ ရစ္ဂစ္ သ့ုးဆယ္ဆုိတာ ေဟာ္တယ္ဘိုးပါၿပီးသားလား မပါရသေးလား ပါၿပီးသားဆုိရင္ တန္တယ္။ မပါရေသးဆုိရင္ မတန္ဘူး ဒါေပမဲ႕ စလံုး ၁၂ က်ပ္ကေတာ႕ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ပါပါ မပါပါ တန္ပါတယ္။ ဒီအတုိင္းဆုိ ေဟာ္တယ္နားကပ္ဘုိ႕ေတာင္လြယ္တာမဟုတ္ဘူး။။
အိပ္ရာနဲ႕မအိပ္ဘဲ ႀကမ္းၿပင္ေ႔ပၚအိပ္မယ္လုိ႕ေၿ႔ပာႀကည္႔ပါလား ပိုတန္မွွာပါ။
ေစာေစာ လားမထခ်င္ပါဘူး ဘာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္
လက္က်င္ေနတဲ႕ႀကားထဲ႕ ရေအာင္ အခ်ိန္လုၿပီးရုိက္သြားတယ္။ အားနာလုိ႕ ကြန္မက္အားလံုးစုေပးသြားတယ္။ kom တုိးတက္လာပါၿပီး ဘိုက္ေတာ႕ မႀကိီးပါ။
did u made online reservation for hotel? when i check now there is a message showing that "We're sorry, but it is currently not possible to make reservations for this hotel"... any advice!...
my schedule to be there in Jan:... i have to keep all yr Penang info:...
thanks a lot :)